چندان نيست كه به حساب آيد . و نبايد به قول كسانى باور كرد كه مىگويند : همين‌كه تخم مرد به زهدان زن ريزش كرد فورا گرماى داخل زهدان و شعله‌ور شدنش خاموش مىشود و حكايت همان حكايت آب است كه بر آتش مىجوشد و آب سرد بر آن مىريزند . اين حرفها همه غلطند و هيچ اساسى ندارند . تنها آنچه كه من در اين‌باره بيان كردم صحيح است و كسانى كه در مسألهء جماع و لذت ديدن از جماع اطلاع دارند و همچنين زنان خوب مىدانند كه آنچه من گفتم عين حقيقت است و مطلب را خوب فهميده‌ام . ممكن است وقتى كه مرد تخم نرخيز را به زهدان مىريزد ، در همان حال تخم مادينه ساز را هم بريزد و اين دو درهم بياميزند . اين حالت در دفعات پياپى پيش مىآيد و هريك از دو نوع تخم نر ساز يا ماده ساز در زهدان از هم جدا مىشوند و هريك به كارسازى خود مىپردازند . تخم خميرهء نرينه جنين نر و تخم مايهء ماده سازى جنين مادينه را درست مىكند كه در نتيجه زن باردار شده از اين نوع خميره‌ها چندين جنين بردارد و چندين بچه - دو يا بيشتر - بزايد . نيز احتمال دارد كه هر دو نوع از تخماب مرد يعنى نرينه ساز و مادينه ساز در مرحلهء اول باهم درآميزند و بعدا از هم جدا شوند . يا اينكه تخمى كه از اوّل به زهدان درآمده است و نتيجهء يك بار پرت كردن است ، در زهدان چند قسمت شود . يعنى سببى چون باد يا حالت پريدن زهدان يا هر سبب جدائى انداز ديگر براى زهدان رخ دهد و وحدت خميرهء انسان را از بين ببرد و ايجاد جدايى كند . و ممكن است اين جدائى وقتى به وقوع پيوندد كه غشاء زهدان گشاد شده است و تخم وارد شده به اين سالن گشاد بخواهد در اين فراخناى ، دو لانه برگزيند كه در هر لانه بناى جوجه‌اى را بگذارد . در چنين حالتى نه جنين تكوين مىيابد و نه جان در كالبد جوجه مىدمد . احتمال دارد قبل از گشاد شدن زهدان ، تخم نرينه در زهدان به دو قسمت يا چند قسمت تقسيم شود كه هر قسمت ادعاى استقلال به نفس خود را داشته باشد و يا چيزى همانند اين حالات روى دهد كه چنين مىنمايد كمتر به نتيجهء مثبت برسد . آنچه در اين زمينه ، يعنى در ايجاد جنين طبيعى و بدون كمبود و نقصان نتيجهء خوب و پسنديده مىبخشد ، چنان است كه در زير آيد . تخم نرينه - كه اول به زهدان در مىآيد - هنوز بسيار زياد نيامده است و زهدان را پر و مالامال نكرده است و هنوز به چهار كنار زهدان راه نيافته است كه در اين اثنا از راه دو زائدهء شاخ مانند - كه به هستهء خرما شباهت دارند - تخماب مادينه فرو ريزد و با تخماب نرينه درآميزد و همين‌كه درهم آميختند جوش و غليان شروع شود و آب جمع آمده از آميزش اين دو تخماب كف كند كه كف باد كرده و غشاى اوّل به وجود آيد . كه در اين حالت تمامى مادهء درهم آميخته از هر دو تخماب به دو شاخه ماننده مىپيوندد و همچنان در حالت آبكى مىماند تا به وسيلهء رگى - كه كوبنده و غذا رسان زهدان است و با اين غشاى تازه به وجود آمده است پيوسته است - بهره و سهميهء لازم خود را از خون حيض دريافت مىكند . به عقيدهء جالينوس غشاء اوّل - كه به لكهء نتيجهء اندايش مىماند - كار تخماب مادينه است كه در هنگامى كه به استقبال تخم نرينه رفته و در وعده‌گاه ملاقات ريخته است ، آن را خلق كرده و از خود به جا گذاشته است ؛ بنابراين در ساختن اوّليهء اين غشاء تخم نرينه دخالتى نداشته است ، امّا بعد از